January 2nd, 2009 by umuttasa

(Bu metnin zaman damgası tasdix.com tarafindan yapılmıştır. Baska Web sitelerinde ve baska mecralarda kismen ve tamamen yayınlanamaz)

IxDA ve Core77′de Tartışılanlar: 2 Ocak 2009

2008′in son günlerinde tasarım bloglarında tartışılan konular özetle, mobil telefonlarla aktive edilebilen sokak lambaları ve web formlarında ülke seçimi özelliği konularıydı. Ayrıca web 2.0 ve engellilik konularında güzel örnekler verildi ve web’in gelişimi tartışıldı.

BBC’de yayınlanan bir haberde Doerentrup, Almanya sâkinlerinin cep telefonlarını kullanarak sokak lambalarını nasıl aktive ettikleri yayınlandı. Elektrik tasarrufu sağlama amacıyla geçilen uygulamaya göre sâkinlerin önce belirli bir numarayı telefonlarından aramaları, sonra yakmak istedikleri sokak lambasının kodunu telefonlarından girmeleri gerekiyor. Bu haberden yola çıkan tartışmada, bu işlem için gereken numerik bir kod girişi zorunluluğunun, özellikle yaşlı insanlar için çok kolay olmayabileceği tartışılıyor. Hizmet çoğunlukla yaşlıları hedeflerken, hafıza problemini sık yaşayan bu kesim için, kullanacakları her sokak için 6 haneli bir kodu hatırlama ve kaydetme gerekliliğindense, sesli tanıma sisteminin daha iyi bir seçenek olabileceği bazı tasarımcılar tarafından ifade ediliyor. Ne var ki sesli tanıma sisteminin de başka dezavantajları mevcut. Başka bir çözüm ise kodların hatırlanması gerekliliğindense, her lambaya o lambanın kodunun yazılarak işlemi kolaylaştırabileceği ifade ediliyor. Daha yenilikçi bir çözüm olarak, siz yanlarından geçtiğiniz anda lambalar tarafından algılanan bluetooth sensorleri öneriliyor.

Geçtiğimiz günlerde tartışılan bir diğer konu web formlarında sıklıkla karşılaşılan ülke seçimi özelliğiydi. Kimi tasarımcılar UN(Birleşmiş Milletler) listesindeki dünyanın toplam 195 ülkesinin her birinin alfabetik sırayla yeraldığı bir açılır liste (dropdown-box) kullanmanın, en erişilebilir(accessible) ve uygun çözüm olduğu görüşünde. Bir diğer görüş, ülke isminin metin olarak girilirken, her girilen harfle mevcut listede dinamik olarak aranarak bulunan muhtemel sonuçların otomatik tamamlanması ve listelenmesi. Bazı formlarda ise, giriş hangi ülkeden yapılıyorsa, o ülkenin en başta yer alması, diğer 195 ülkenin alfabetik sıralanması çözümü var. Fakat bu konuda yapılan bir usability testinde, insanların ülkelerini genellikle o harfin sıralandığı yerlerde aradıkları, aslında en üstte olduğunu hemen farkedemeyip zaman kaybettiklerini ortaya koymuş. Bir diğer öneri, ülkelerin zoom edilebilen grafik bir dünya haritasından seçilmesi. Çünkü metin olarak seçme durumunda, her ülkenin kendi dilinde mi yazılması gerektiği, yoksa formun dilinde mi yazılması gerektiği konusu da tartışmalı. Fakat bu konuda ağırlık, formun geri kalanı hangi dildeyse, o dilde yazılması gerektiği fikrinde.

Geçen hafta içerisinde tartışılan bir diğer konu da web 2.0 ve engellilik (disability) konularındaki iyi örneklerdi. Bu konuda yoğun olarak çalışan Derek Featherstone‘un Eylül’de Web Direction South‘da yaptığı sunumu ve diğer çalışmaları, örnek olarak gösterildi. Önerilen bir diğer kaynak webAIM.org‘un arşivleriydi. Bazı tasarımcılar web 2.0′ın AJAX ile özdeşleştirilmesinden rahatsız.
Web’in gelişimiyle ilgili olarak da şöyle bir sıralama yapılıyor:
Web 1.0: web yazarları tarafından sağlanan içerik
Web 2.0: sosyal web. (kullanıcılar tarafından sağlanan içerik)
Web 3.0: semantik web.
Web 4.0: self-aware (kendisinin farkında) web.

İş İlanı: Amerika Boston, Massachusetts’deki CM Access firması, freelance çalışan grafik tasarımcıları arıyor. Tasarımcıların sanat yönetimi, marka ve kurumsal kimlik, tasarım ve proje yönetimi konularında çalışması bekleniyor.

Editör: Umut Tasa, YTÜ, İnteraktif Medya Tasarımı YL