02.03.2010 // Ödev
1.
İki farklı karakterle iki farklı kompozisyon oluşturularak siteye kaydedilecektir.
Ayrıca ekran görüntüsü kaydedilerek teslim edilecektir.
2. Aşağıdaki uzun metni, 640 x 480 pixellik alanda blok halinde kaydırarak konuşma temposunda bir animasyon oluşturmanız gerekiyor.
Dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, yazı akışının zamanlamasıdır.
Konuşma temposuna uyumlu olması gerektiğinden, paragraflar arasındaki nefes boşluklarını da hesaba katmalısınız.
Font büyüklüğü, paragraf genişliği, hizalama, satırlar arası boşluklar gibi tipografik unsurlar da diğer önemli noktalar.
3. Aynı metnin ilk cümlesini kullanarak yine bir animasyon oluşturulacaktır.
Ekran boyutu 640 x 480 px.
Bu çalışmada, cümleyi kelimelere ayırarak kullanabilirsiniz.
Yine dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, yazı akışının zamanlamasıdır.
Kelimelerin ekranda kalış süreleri ve hareketleri dikkate alınarak okuma, algılama ve
gözün takibi doğru bir şekilde sağlanmalıdır.
Bu çalışmalar sadece okumaya yönelik olduğundan:
sadece Verdana font ailesi kullanılmalı,
renk veya herhangi bir şekil kullanılmamalı,
karakterler deforme edilmemelidir.
………………………………………………………..
” Postmodern sanat anlayışı, neyin sanat olup neyin olmadığı konusunda bir süredir hararetli bir tartışmaya ve kafa karışıklığına yol açıyor. Günümüzde sanat ve sanat eseri piyasa, moda, milyon dolarlar, pazarlama, marka gibi kelimelerle birlikte anılıyor. Bunlara eşlik eden puslu havada, sezilen ama bir türlü adı koyulamayan bir şey var. Tanınmış sanat eleştirmeni Donald Kuspit’in kitabı işte tam da bu ifade edilemeyen şey üzerine. Son derece bayağı, iz bırakmayan, sığ postmodern çalışmalarla dolu bir sergi salonunda izleyicinin hissettiği sıkıntının ardındaki gerçek: Bunlar sanat eseri değil, bu yüzden de gerçek sanatın hissettirdiklerini hissettiremezler.
Bu tür eserleri tanımlamak için Alan Kaprow’un “postsanat” terimini kullanan ve postmodern sanatın aslında sanatın sonu anlamına geldiğini, çünkü estetiğin itibarını kaybettiğini öne süren Kuspit, tinsel değerlere inanan sanatçı tipinin yerini nasıl pazarın taleplerine göbekten bağlı postsanatçı tipinin aldığını anlatıyor. Marcel Duchamp ve Barnett Newman’ın çalışmalarını ve kuramsal fikirlerini titizlikle değerlendirerek, sanattaki bu değer kaybının modern sanatın entropik karakterinden ayrılamayacağına dikkat çekiyor, varılan noktayı estetik karşıtı postmodern sanat olarak nitelendiriyor.
Yirminci yüzyıl boyunca sanatın katettiği yol üzerine keskin gözlemler içeren kitap, görsel sanatların halihazırdaki çıkmazlarını gösterdiği gibi, bu sıkışmanın taşıdığı imkânlara da işaret ediyor. “
………………………………………………………..